Metropolici kruticcy
[edytuj] Rys historyczny
Za poprzednika metropolii krutickiej uważane jest biskupstwo sarajskie i podońskie. Jedna z siedzib zarządzających nim biskupów znajdowała się na moskiewskich Kruticach. Metropolia kruticka utworzona została w 1569 roku. Jej zwierzchnicy nosili jednak nadal tytuły także biskupów sarajskich i podońskich. Ostatnim biskupem noszącym te tytuły był Leonid (do 1742). Jego następca miał już tytuł biskupa krutickiego. Od 1764 diecezja nosiła nazwę krutickiej i możajskiej. Zlikwidowana została w 1788 roku. Reaktywował ją w 1918 roku patriarcha Tichon. Obecnie metropolita kruticki jest stałym członkiem Świętego Synodu Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej i pełni funkcję wikariusza Patriarchy do spraw zarządzania diecezją moskiewską. Do tytułu metropolity krutickiego w 1947 roku dodane zostało sformułowanie "i kołomieńskij".
Lista metropolitów krutickich Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej
| Biskup | Okres | Uwagi |
|---|---|---|
| Pitirim | 1658 - 1667 | |
| Hilary | 1754-1757 | |
| Samuel | 1771-1775 | |
| Nikandr | 1918-1920 | |
| Euzebiusz | 1920-1922 | |
| Piotr | 1925-1936 | |
| Mikołaj | 1944-1960 | |
| Pitirim | 1960-1963 | |
| Pimen | 1963-1971 | |
| Serafim | 1971-1977 | |
| Juwenalij | od 1977 |
