Praha hlavní nádraží
Współrzędne: 50°04'59" N 14°26'09" E![]()
Praha hlavní nádraží (pol. Praga Główna) - największy dworzec kolejowy w Pradze, i w Czechach.
Pierwszy dworzec został otwarty w 1871 przez Franciszka Józefa I. Pod nazwą Kaiser-Franz-Joseph-Bahnhof był końcowym przystankiem linii kolejowej z Wiednia przez Czeskie Budziejowice (fragment kolei Kaiser-Franz-Josephs-Bahn). W następnych latach dochodziły połączenia w innych kierunkach z kolejnymi miastami.
W latach 1901 - 1909 dworzec rozbudowano i przebudowano w stylu secesyjnym pod kierunkiem Josefa Fanty. Przed dworcem stanął pomnik cesarza Franciszka Józefa I, który obecnie znajduje się w praskim lapidarium.
Po powstaniu Czechosłowacji dworzec przemianowano na Praha Wilsonovo nádraží - od nazwiska prezydenta Stanów Zjednoczonych - Woodrowa Wilsona, którego uznano za współautora nowego państwa Czechów i Słowaków. W miejscu pomnika cesarskiego stanął prezydencki, który zniszczyli Niemcy po utworzeniu Protektoratu Czech i Moraw.
Po II wojnie światowej dworzec do 1953 (inne źródła mówią o 1948) ponownie nosił nazwisko amerykańskiego prezydenta, po czym komuniści wprowadzili nazwę Praha - hlavní nádraží. Po 1989 nazwa ta nadal obowiązuje, choć rzadko stosuje się również nieoficjalną - Nádraží prezidenta Wilsona. Również na niektórych mapach pojawiają się obie nazwy.
W okresie komunistycznym dworzec uzyskał nowy terminal, z którego obecnie korzystają podróżni. Dawne secesyjne hale funkcjonują jako wyższa kondygnacja i mieszczą się w nich m.in. kawiarnie i księgarnia. Obecnie dworzec jest remontowany.
