Zobacz hasło czwartek w Wikisłowniku

Czwartek – czwarty dzień tygodnia. W tradycji biblijnej – chrześcijańskiej i żydowskiej, gdzie za pierwszy dzień tygodnia uznawana jest niedziela, czwartek jest dniem piątym.

Polska nazwa, wspólna z innymi językami słowiańskimi, pochodzi od liczby cztery; por. czes. čtvrtek, ros. четверг (czetwierg), chorw. četvrtak. Podobnie w językach bałtyckich: lit. ketvirtadienis < ketvirta ‛czwarta’ + diena ‛dzień’. Od liczby pięć wywodzą się natomiast port. quinta-feira i gr. πέμπτη.

Łacińska nazwa dies Iovis ‛dzień Jowisza’ wpłynęła na nazewnictwo wielu języków europejskich, np. hiszp. jueves. W językach germańskich pochodzi od imienia Thora, nordyckiego boga: np. ang. Thursday.

[edytuj] Zobacz też

• Wielki Czwartek
• tłusty czwartek