Ascetyka (gr "askesis" - ćwiczenie) to dział teologii, który kształtuje postawę duchową przez chrześcijanina poprzez ascezę.

Termin zaczął obowiązywać w 1655r. i został wprowadzony przez Ch. Dobrosielski'ego.

[edytuj] Historia nurtu

Dla średniowiecznej ascetyki ważnym elementem stanowiły szkoły duchowość m. in. benedyktyńska, franciszkańska czy dominikańska. Od XVI w. wzrasta liczba dzieł poświęconych wyłącznie tematyce ascetycznej. Od XVII w. ascetyka zyskiwała wśród ludu coraz większą akceptację. W 1919 r. została uznana za odrębną i ważną gałąź teologii oraz została wprowadzona jako odrębny przedmiot na studiach kościelnych.