Anachoretyzm (z gr. ἀναχωρέω anachoreo - "oddalam się, odchodzę") – forma religijności znana w chrześcijaństwie, judaizmie, hinduizmie, buddyzmie oraz islamie. Anachoreta udaje się w odosobnienie, by pędzić ascetyczne życie w samotności, modląc się, umartwiając i kontemplując.

Ruch anachorecki był szczególnie popularny we wczesnym i średniowiecznym chrześcijaństwie; zapoczątkował najstarszą formę życia zakonnego. Anachoretyzm jest przeciwieństwem cenobityzmu.

[edytuj] Zobacz też

• eremita
• monastycyzm